W niniejszym artykule analizowano wpływ gwałtownego spadku temperatury powietrza, związanego z przejściem niżu genueńskiego we wrześniu 2024 roku, na strukturę poboru wody w małym systemie dystrybucyjnym zlokalizowanym w pobliżu Wrocławia. Celem pracy było zbadanie zmian godzinowego rozkładu zużycia wody spowodowanego nagłą anomalią termiczną. Badania przeprowadzono z uwzględnieniem danych eksploatacyjnych z 30 dni (22.08-20.09.2024), porównując dobowe i godzinowe rozbiory wody z maksymalną temperaturą dobową. Stwierdzono, że dla wartości dobowych istnieje istotna, dodatnia korelacja liniowa (R=0,76) pomiędzy maksymalną temperaturą powietrza a zużyciem wody, co potwierdza, że cieplejsze dni implikują wyższy pobór, a nagłe ochłodzenie prowadzi do jego redukcji. Największe zużycie dobowe (465,71 m³/d) zanotowano w okresie upałów, natomiast po gwałtownym załamaniu pogody w połowie września pobór spadł do zaledwie 56% wartości maksymalnej. Z kolei analiza godzinowych rozbiorów wody wykazała, że zależność ta ma charakter nieliniowy. Z tego względu do opisu relacji między godzinowym rozbiorem a temperaturą zaproponowano zastosowanie funkcji wykładniczej, uznając regresję liniową za nieadekwatną. Wyniki podkreślają konieczność aktualizacji modeli prognostycznych zużycia wody w celu uwzględnienia dynamicznego wpływu gwałtownych wahań meteorologicznych.