W pracy przedstawiono wyniki symulacji numerycznych procesu współspalania amoniaku na przykładzie kotła energetycznego OP-650. Za pomocą metod symulacyjnych dokonano optymalizacji miejsca wprowadzenia NH3 do kotła oraz określono maksymalny możliwy do zaakceptowania udział amoniaku w całkowitym udziale cieplnym paliwa do kotła. Celem było znalezienie kompromisu pomiędzy maksymalizacją ilości wprowadzanego amoniaku, a zachowaniem stabilnego spalania w komorze paleniskowej oraz akceptowalnego poziomu emisji zanieczyszczeń. Obliczenia wykazały pozytywny wpływ współspalania amoniaku na emisję dwutlenku węgla z kotła energetycznego. Współspalanie 40% (mocy cieplnej kotła) amoniaku spowodowało obniżenie współczynnika emisji CO2 poniżej 550 kg/MWh. Obliczenia wykazały również istotną zależność pomiędzy miejscem wprowadzenia amoniaku, a emisją tlenków azotu, wskazując jako najkorzystniejszą lokalizację wprowadzenia nowego paliwa palniki dolnego rzędu analizowanego kotła.