W warunkach dużej zmienności jakości wody surowej analizowany układ technologiczny pracujący w oparciu o procesy koagulacji/flokulacji, sedymentacji oraz filtracji pospiesznej w istniejących urządzeniach SUW, nie pozwalał na uzyskanie stabilnej pracy układu technologicznego. Było to najbardziej widoczne w okresie nagłego wzrostu mętności wody surowej, kiedy to w ciągu kilku godzin nastąpił skokowy wzrost wartości tego wskaźnika z poziomu ok. 5 do wartości 114 NTU. W wodzie sklarowanej odnotowano również szybki wzrost mętności wody po osadniku do 14,5 NTU w stosunku do okresu poprzedzającego nagłe pogorszenie jakości wody zasilającej układ. Barwa wody surowej zmieniała się w zakresie 12 – 180 gPt/m3. Woda sklarowana wykazywała barwę 4 – 40 gPt/m3 i była wynikiem zmian barwy wody surowej. Barwa wody po filtrze również ulegała wahaniom w zakresie 1 – 13 gPt/m3. Brak stabilnych efektów procesu uzdatniania wynikał głównie z nieoptymalnego rozwiązania urządzeń do prowadzenia flokulacji i sedymentacji tzn. małej sprawności hydraulicznej osadników zblokowanych z wirowymi komorami flokulacji. W związku z tym w przypadku nagłego pogorszenia się jakości wody surowej filtry przejmowały nadmierny ładunek zawiesiny, który nie został zatrzymany w osadnikach. Wykazano ponadto, że indeks nadmanganianowy nie może być wiarygodnym wskaźnikiem oceny skuteczności uzdatniania wody w analizowanym układzie technologicznym.