W artykule przedstawiono analizę wpływu różnego sposobu i dokładności definiowania konstrukcji okien, przy tworzeniu modelu obliczeniowego budynku jednorodzinnego, na uzyskiwane wyniki symulacji zużycia energii instalacji centralnego ogrzewania budynku. Obliczenia przeprowadzono na podstawie typowego dla warunków polskich budynku jednorodzinnego o minimalnej oraz zalecanej powierzchni przeszkleń, w programie symulacyjnym EDSL TAS. Ostatecznie uwzględniono cztery różne metody definiowania konstrukcji okien możliwe do zastosowania w programie, wprowadzenie: stałej grubości ramy okna, procentowego udziału przeszklenia do całkowitej powierzchni zaczerpniętego z literatury i określonego na podstawie rzeczywistej konstrukcji dobranych okien, możliwie wiernego odwzorowania szczegółów konstrukcji dobranych okien. Wyniki przedstawiono całościowo dla analizowanego budynku, indywidualnie dla poszczególnych pomieszczeń oraz szczegółowo dla pomieszczenia o największym przeszkleniu.