W artykule przedstawiono wyniki badań nad możliwością poprawy efektywności zagęszczaczy grawitacyjnych osadu wstępnego poprzez zastosowanie polielektrolitów kationowych. Problemem wielu oczyszczalni ścieków jest fakt, że obiekty są niedowymiarowane i nie zapewniają wystarczającej separacji faz. W wielu przypadkach skutkuje to przedostawaniem się osadu wstępnego do strumienia cieczy nadosadowej i jego recyrkulacją na początek ciągu technologicznego. Prowadzi to do wtórnego obciążenia osadników wstępnych, zwiększa ryzyko rozwoju metanogenów w osadnikach wstępnych i zagęszczaczach oraz utrudnia określenie miarodajnego składu ścieków surowych. W pracy wykorzystano metodykę wyznaczania tzw. strumienia limitującego, będącego parametrem charakteryzującym maksymalną zdolność separacyjną procesu sedymentacji. Ocenę prowadzono na próbkach osadu surowego oraz osadu kondycjonowanego polielektrolitem. Wartość strumienia limitującego dla osadu wstępnego wyniosła 62,4 kg sm/m2·d, a dla osadu kondycjonowanego 170,4 kg sm/m2·d. Uzyskane wyniki wykazały, że dodatek polielektrolitów istotnie zwiększa wartości strumienia limitującego, co potwierdza poprawę właściwości sedymentacyjnych oraz zwiększenie efektywności zagęszczaczy grawitacyjnych. Wyniki badań mogą stanowić podstawę do wdrożenia optymalizacji dozowania koagulantów organicznych w praktyce inżynierskiej, a także do uważniejszego projektowania i modernizacji tak ważnych obiektów gospodarki osadowej jak zagęszczacze grawitacyjne.