Stężenia trichlorometanu (TClM) w wodzie basenowej i powietrzu oznaczono łącznie w trzynastu krytych pływalniach zlokalizowanych w Polsce. Dezynfekcja wody basenowej podchlorynem sodu i gazowym chlorem prowadzi do powstawania w wodzie basenowej trihalometanów, przede wszystkim TClM, którego stężenia w wodzie niecek basenów sportowych mogą osiągać maksymalnie 28,1 μg/L. Natomiast stężenia TClM w powietrzu hal krytych pływalni mogą osiągać wartości do 150 μg/m3. W ocenie narażenia dorosłych pływaków dominujący jest udział dobowej dawki inhalacyjnej TClM, stanowiącej od 88,2% do 98,3% przewlekłego dobowego pobrania (CDI) tego związku chemicznego, biorąc pod uwagę wszystkie trzy drogi narażenia: przypadkowe doustne spożycie wody (0.22-1.5% CDI), kontakt skórny z wodą (1.5-10.3% CDI) oraz wdychanie TClM z powietrzem. Niemniej jednak, ze względu na obserwowane poziomy stężeń TClM w wodzie niecek basenów sportowych (SPW) oraz w powietrzu, można stwierdzić, że narażenie dorosłych pływaków jest znikome (współczynnik ryzyka <<1). Biorąc pod uwagę szacowane narażenie ratowników na TClM (głównie narażenie inhalacyjne) oraz legislacyjnie określoną wartość najwyższego dopuszczalnego stężenia NDS (8 mg/m3), można stwierdzić, że obserwowane stężenia tego związku w powietrzu hal basenowych nie wpływają negatywnie na zdrowie tej grupy zawodowej.